Elke voetballer heeft zijn eigen verhaal. In onze serie artikelen met (oud-)spelers van Voetbalschool TIC kijken we terug op de weg die zij hebben afgelegd: van de trainingen bij ons tot hun eigen wedstrijden en hoogtepunten. In dit derde artikel staat Ryan Koevoets centraal. Samen blikken we terug op zijn voetbalcarrière, de mooie momenten die hij heeft meegemaakt, maar ook op zijn helaas vervelende blessure.

Ryan beleeft momenteel drukke weken. “Ik voetbal op dit moment bij Unitas’30 in de JO23, maar ben ook vaak in de sportschool te vinden.” Naast het voetbal volgt hij een opleiding aan het CIOS in Goes, waar hij bezig is met het behalen van verschillende diploma’s om fitnessinstructeur te worden en zijn kennis over het vak verder te vergroten. “Maar daarnaast sport ik er zelf ook gewoon heel graag.”

De 19-jarige fanatiekeling is al jarenlang bewust bezig met zijn lichaam. “Ongeveer twee jaar geleden heb ik mijn kruisband afgescheurd en ben ik daaraan geopereerd.” Wat volgde was een lange revalidatieperiode vol hersteltrainingen. “Uiteindelijk heb ik er meer dan vijftien maanden over gedaan om terug te komen. Het was een hele taaie periode voor mij, vooral het moeten toekijken bij wedstrijden vond ik erg lastig.”

Vanaf het begin van dit seizoen traint Ryan weer mee met de groep en pakt hij ook weer regelmatig zijn wedstrijden mee. “Ik ben nog niet op het niveau waar ik wil zijn. Ik sukkel nog af en toe met wat kleine blessures, soms voelt het alsof ik twee stappen vooruit zet en daarna weer eentje terug moet doen.” Toch is de Etten-Leurse voetballer vooral blij dat hij weer op het veld staat. Na periodes bij Internos en RBC kwam hij weer terug in zijn eigen omgeving. “Ik speel op een leuk niveau met veel uitdaging, samen met mijn vrienden. Het is vooral mooi dat ik mezelf weer kan laten zien op het veld.”

In zijn jongere jeugdjaren was Ryan ook regelmatig te vinden op de trainingen van TIC. “Ik weet nog dat ik via een kinderfeestje bij jullie terechtkwam, dat vond ik toen meteen heel leuk.” De voetbalkampen, toernooitjes en andere trainingen heeft Ryan altijd als erg leerzaam ervaren. “Door de trainingen heb ik op veel vlakken stappen gemaakt. Tijdens de trainingen deden we veel dribbelvormen en kon ik mijn coördinatie verbeteren met de laddertjes. Het meten van snelheid en schotkracht was ook altijd een heel leuk onderdeel.”

Als we het hebben over deze periode in zijn carrière, verschijnt er al snel een trotse glimlach op zijn gezicht. “Ik heb toen een uitnodiging ontvangen van NAC, daarna nog enkele stagetrainingen bij Willem II afgerond en ook bij de KNVB meegetraind.” Wat hij het leukste vond aan die periode? “Het voetballen tegen BVO’s, maar ook het toernooi in Spanje met RBC. Daar speelden we tegen clubs als FC Barcelona en Valencia. Ik weet nog goed dat ik daar een goal maakte tegen een Japans elftal.”

Met zijn snelheid en acties vormt Ryan nog altijd een gevaar voor elke verdediging. “Als aanvaller goals maken en belangrijk zijn voor het team met acties, daar ligt wel mijn kracht.” Zijn grote droom op dit moment? “Voor nu wil ik gewoon weer zo veel mogelijk voetballen en weer helemaal fit worden. Ik wil alles uit mijn carrière halen. Het eerste elftal van Unitas’30 halen is voor mij nu het eerste doel,” sluit de buitenspeler af.