Guus (15) en Mara (17) delen niet alleen een huis, maar ook een grote passie: voetbal, ook nog eens samen in één elftal. Beiden hebben hun eigen pad
bewandeld, maar genieten nog altijd volop van het spelletje. Samen trainden ze jaren geleden bij TIC. Ze vertellen maar al te graag over hun ervaringen, maar blikken ook alvast vooruit op de toekomst.

Guus speelt momenteel bij de U17 van Excelsior Essen en heeft duidelijke ambities. “Ik wil graag aansluiten bij het eerste elftal. Dat is mijn doel, en daarna kijk ik wel verder.” Zijn kwaliteit? “Doelpunten maken!” Zijn neusje voor de goal had hij al vroeg. “Toen ik bij Excelsior Essen begon, speelde ik in de spits en maakte ik veel doelpunten. In de U15 waren we eigenlijk te laag ingedeeld. In de eerste wedstrijd scoorde ik er meteen 17,” vertelt hij, opvallend bescheiden.

Zijn ontwikkeling kende ook een tegenslag. “Ik heb een keer mijn scheenbeen gebroken. Gelukkig was ik nog jong, dus het herstelde snel.” Daarnaast speelde Guus nog twee jaar bij RBC in de JO13. “Ik heb daar zeker veel geleerd, alleen jammer dat het toen een beetje rommelig was bij de club, waardoor ik snel weer terugkeerde bij mijn oude club.”

Mara kijkt ondertussen vooruit naar een nieuwe stap in haar voetbalcarrière. “Volgend seizoen ga ik naar Loenhout dames.” Voor haar blijft vooral plezier en op niveau voetballen het belangrijkste. “Lekker blijven voetballen, met vriendinnen.” Tegelijk denkt ze ook na over haar toekomst buiten het veld. “Ik twijfel nog tussen een studie Maatschappelijke Veiligheid en Toegepaste Psychologie.” Op het veld speelt Mara als rechtsback. “Mijn techniek en spelinzicht zijn goed, maar soms ben ik misschien iets te braaf.” Ze speelt momenteel nog tussen de jongens, waar ze met vier meiden in het team zit. Vanaf volgend seizoen wordt voor het eerst de stap naar de dames gemaakt.

Samen in een voetbalteam, maar ook samen trainend bij TIC. “We deden daar veel techniektraining en oefenden veel met schieten, vertelt Guus. Mara herinnert zicht vooral de trainingen bij Hoogerheide en de Indoor Soccer veldjes in Roosendaal. “De partijtjes vond ik altijd het leukst daar. “We hebben ook nog meegedaan met een voetbalkamp en we hebben ons kinderfeestje nog gevierd bij TIC,” vult Guus aan. “Op een gegeven moment werd het wel lastiger te combineren met school en toen we ouder werden, waardoor we stopten met trainen met TIC,” vertelt Mara.

De liefde voor voetbal begon al vroeg, samen. “Het was altijd leuk om met mijn broer te voetballen,” vertelt Mara. “Al was ik soms wel een beetje boos op Guus,” zegt ze lachend. Guus grijnst: “Dat kan wel kloppen, maar nu is het andersom.”